คำขวัญวันแม่ บทกลอน

สามร้อยหกสิบห้าวันคือวันเเม่
รักอะไรไหนเทียบเปรียบแม่รัก
มิใช่เเค่วันใดให้นึกถึง
ลูกประจักษ์แก่ใจหาใครเหมือน
สมํ่าเสมอสมัครจิตคิดคํานึง
ตั้งแต่เล็กแม่เราเฝ้าคอยเตือน
เหมือนเเม่ซึ่งรักลูกครบทุกวัน
ไม่ลืมเลือนรักลูกด้วยผูกพันธ์



คราลูกหิว แม่หิวกว่า น้ำตาร่วง
ยามลูกสุข แม่สุขสม อารมณ์ชื่น
แม่เป็นห่วง ดิ้นรนหา เอามาให้
ยามลูกขื่น แม่ขม ระทมกว่า
แม้แม่อด หมดข้าวปลา ไม่ว่าไร
ยามลูกไข้ แม่อดนอน ร้อนอุรา
แม่สละได้ ลูกอิ่มแปร้ แม่ทนเอา
ยามลูกยา อับโชค แม่โศกใจ




ลูกยื่นให้ "มะลิน้อย" ที่ร้อยรัก
สองมือใดไหนจะเท่าสองมือแม่
กราบที่ตักด้วยรักแม่ไม่แปรผัน
มอบรักแท้แข็งแก่งดุจแผ่นผา
บอกแม่ว่ารักแม่ล้นพ้นรำพัน
เฝ้าถนอมมอบรักปักอุรา
จะสร้างฝันให้แม่เห็นเป็นคนดี.
นี่แหละหนาคือรักแท้ของแม่เอย




รอยยิ้มแม่ที่มอบให้ด้วยใจรัก
แม่ของเจ้านั่งหลังคู้อยู่ที่บ้าน
ลูกตระหนักถึงคุณค่ามหาศาล
อยู่นอกชานรอเจ้าอยู่เจ้ารู้ไหม
ลูกจะอยู่เคียงข้างแม่ชั่วกาลนาน
เจ้าจากบ้านมาเริงร่าอยู่หนใด
ดูแลท่านด้วยความรักชั่วชีวี
เจ้าลืมแม่หรือไรไยไม่มา




กลั่นเม็ดเลือดเม็ดน้อยนับร้อยหยด
สองมือกราบลงตักแม่ซึ้งในคุณ
จนปรากฎเป็นหยดนมรสกลมกล่อม
ที่เจือจุนลูกมาจนเติบใหญ่
เพื่อหล่อเลี้ยงทารกน้อยค่อยอดออม
และคอยเฝ้าคอยห่วงดั่งดวงใจ
เฝ้าถนอมฟูมฟักรักเมตตา
แม่นั้นไซร้ที่เลี้ยงลูกปลูกจรรยา




รักใดเล่ารักแน่เท่าแม่รัก
คำว่า"แม่" เป็นคำ ที่ไพเราะ
แม่ปกปักษ์รักษาจนเติบใหญ่
ไม่เคยเปราะ แต่ไหน แต่ไรมา
รักของแม่บริสุทธิ์กว่าสิ่งใด
เป็นคำแรก ที่คอย ประทับตรา
รักของใครไม่เที่ยงแท้เท่าแม่เอย
ให้รู้ว่า ใครนะ เป็นแม่เรา

คำขวัญวันแม่พระราชทาน ปี 2551 ถึง ปี 2544

คำขวัญวันแม่พระราชทาน ปี 2551

เมื่อเกิดมาอาศัยถิ่นแผ่นดินไหน
ควรมีใจกตัญญูรู้คุณถิ่น
หากคนไทยรู้ตอบแทนคุณแผ่นดิน
จักไม่มีวันสิ้นแผ่นดินไทย



คำขวัญวันแม่พระราชทาน ปี 2550

ข้าวในนาปลาในน้ำคำโบราณ
คือตำนานความอุดมสมบูรณ์สิน
ฝากลูกไทยร่วมห่วงแหนรักแผ่นดิน
ถนอมไว้อย่าให้สิ้นแผ่นดินไทย



คำขวัญวันแม่พระราชทาน ปี 2549

รักในหลวงพร้อมใจใส่เสื้อเหลือง
รักบ้านเมืองจงน้อมใจให้สร้างสรรค์
ใส่สีเดียวแล้วใจเดียวกลมเกลียวกัน
รักเช่นนั้นชาติของตนจึงพ้นภัย



คำขวัญวันแม่พระราชทาน ปี 2548

ดุจดังแม่ผู้ประเสริฐบังเกิดเกล้า
เลี้ยงเราทุกคนมาจนใหญ่
ทุกคำข้าวคือสินแผ่นดินไทย
ควรตรองใจทดแทนคุณแผ่นดิน



คำขวัญวันแม่พระราชทาน ปี 2547

สามร้อยหกสิบห้าวันคือวันแม่
มิใช่แค่วันใดให้นึกถึง
สม่ำเสมอสมัครจิตคิดคำนึง
เหมือนแม่ซึ่งรักลูกครบทุกวัน



คำขวัญวันแม่พระราชทาน ปี 2545

แม่คือพระประจำอยู่ในบ้าน
บูชาท่านไว้เถิดเกิดมิ่งขวัญ
พระคุณแม่เลิศล้ำเกินรำพัน
แม่จึงเป็นคนสำคัญทุกวันไป



คำขวัญวันแม่พระราชทาน ปี 2544

พระองค์แรกผู้แสนดีให้ชีวิต
ครูคนแรกผู้ประสิทธิ์การศึกษา
หมอคนแรกผู้ถือช้อนคอยป้อนยา
รวมคุณค่านี้ได้แก่แม่เราเอง